Ενα καλοκαιρινο πρωινο εφοσον δε δουλευα ειπα να κανω μερικες τρελιτσες με το αγαπητο κρεβατι. Αν κ εξω εσκαγε ο τζιτζικας και μπορουσες ανετα να κυκλοφορεις γυμνος εγω ημου κουκουλομενη με ενα παπλωμα ακουγοντας τις ηλιθιες γατες μου να τρεχουν πισω απο ενα εκνευριστικο ηχο.
Αρχικα το αγνοησα ομως μετα απο λιγο το ολο σκηνικο εγινε ανυποφορο. Σηκωνομαι που λες και τι να δω; ενα ποντικι ισα με 4 εκατοστα να παιζει κρυφτοκυνγητο με τις γατες. Τα κοιταω με προσηλωση για λιγο κ υστερα εγκαταλειπω αρπαζω ενα χαρτοκουτο κ μετα απο ωρα φυλακιζζω το ποντικι!. Ριχνω ενα αγριο βλεμμα και το προειδοποιω πως την επομενη φορα που θα μπει στο σπιτι θ πεθανει. Η απειλη αυτη ακουγεται λιγο καπως αλλα το αχαρο πρωινο ξυπνημα ειναι επωδυνο...
Ετοιμαζομαι για την παραλια και φευγω σιγουρη πως το ποντικακι δε θα κανει το μοιραιο λαθος να μπει ξανα στο σπιτι. Καθω επιστρεφω η μητερα μου ειναι ηδη στο σπιτι μου ριχνει ενα χαμογελο και μου δειχνει το νεο παιχνιδι που βρηκαν οι "γλυκητατες" γατουλες της!Ηταν εκεινο το καταραμενο ποντικι!!!
